W literaturze opisano wiele czynników wpływających na rozwój tego zjawiska[3]. Do przyczyn wypadania odbytnicy należą infekcje, których objawem jest biegunka.

• Zjawisko to obserwuje się u zwierząt, u których stwierdza się kolibakteriozę, różycę, salmonellozę.
• Przyczyną wypadania odbytu bywają pasożyty wewnętrzne, które intensyfikują skurcze mięśniówki, i tym samym prowadzą do osłabienia ściany zarobaczonego jelita.
• W stadach, w których diagnozuje się wypadanie odbytów nierzadko powodem tego zjawiska są choroby objawiające się kaszlem. U zwierząt zmagających się z pleuropneumonią świń wywołaną przez Actinobacillus pleuropneumoniae, kaszel powoduje zwiększenie ciśnienia śródbrzusznego i zwiększenie napięcia tkanek, co prowadzi do wypchnięcia odbytu na zewnątrz.

Wypadanie odbytu może być konsekwencją błędów żywieniowych np. niedoboru włókna, niewystarczającej ilość wody, mikotoksyn, zbyt wysokiej podaży lizyny oraz zbyt niskiej podaży wapnia i witaminy E w mieszance paszowej.

• Niedobór włókna w diecie predysponuje świnie do zaparć – zdarza się, że przy silnych parciach poza zwieracz odbytu na zewnątrz wypychany jest kał i końcowy odcinek jelita grubego (zwykle 8-10 cm).
• Do wypadania odbytu prowadzi również podawanie świniom nadmiernie rozdrobnionej paszy i częsta zmiana paszy; źródłem problemu jest zwiększona fermentacja w jelitach.

Wśród czynników zwiększających ryzyko wypadania odbytu wymienia się również czynniki środowiskowe, takie jak zbyt niska temperatura, nadmierna liczba zwierząt. Świnie tworząc skupiska są narażone na sytuację, w której dochodzi w ich organizmie do wzrostu ciśnienia wewnątrzbrzusznego, co intensyfikuje parcie na odbyt.

Do czynników odpowiedzialnych za wypadanie odbytu należą również czynniki:

• genetyczne,
• farmakologiczne (np. tylozyna powoduje świąd odbytu, biegunkę co sprzyja omawianemu zjawisku),
• technologiczne, takie jak niska masa urodzeniowa prosiąt; zbyt krótkie, uszkadzające nerwy przycinanie ogonów u prosiąt.