HERB-ALL GUT

Jednym z najważniejszych problemów, ze względu na ich negatywny wpływ na wydajność i rentowność produkcji trzody chlewnej, są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w szczególności biegunka. Jest ona objawem klinicznym występującym w wielu chorobach świń.

Przyczyny biegunek są wielorakie; czynnikami etiologicznymi są bakterie, wirusy i pasożyty, mogą również występować czynniki żywieniowe. Biegunka może być spowodowana kombinacją tych czynników. Przyczyny żywieniowe są stosunkowo łatwe do wykrycia i skorygowania. W przypadku czynników zakaźnych kluczowa jest konsultacja weterynaryjna. Jednak warto podkreślić – ekonomicznie uzasadnionym krokiem w procesie „walki” z problemem biegunek jest odpowiednia profilaktyka.

Biegunki obserwuje się u świń z różnych grup technologicznych. Jednak do grup szczególnie wrażliwych na niedogodności środowiskowe, błędy żywieniowe, infekcje objawiające się biegunkami zaliczamy – prosięta odsadzone, warchlaki i tuczniki w pierwszej fazie tuczu. W niektórych dużych fermach świń częstość występowania biegunki u prosiąt wynosi nawet 50%, a śmiertelność 15-20%[1].

Przez wiele lat antybiotyki wspierające wzrost, wysokie dawki tlenku cynku i siarczanu miedzi były szeroko stosowane w dietach prosiąt w celu kontrolowania biegunek w okresie odsadzenia. Z uwagi na efekty uboczne wymienionych rozwiązań, w celu wyeliminowania omawianego problemu stosuje się m.in. fitobiotyki.